Die is natuurlijk hartstikke dynamisch. En ik zal hem hier bijhouden. Gewoon, voor de lol. Als je wilt weten hoe actueel het lijstje is, kijk naar de datum waarop deze pagina is bijgewerkt. En ik bedoel niemand te beledigen hoor, het is gewoon een grapje. Komt ie:

1. Mylene Farmer: Mag natuurlijk niet ontbreken. Maakt niet uit waarin of waarvan, altijd een plaatje. Tja, ik ben nu eenmaal een bevooroordeelde fan. Heb je de clip van “rallumer les etoiles” al gezien? Ik ben weer stapelverliefd. Dat rode haar, die lach, dat perfecte gebit. En wat was ze weer mooi, wat was het weer een supershow, Nevermore 2024. Ik was er weer bij.
2. Elisabeth Hurley in Bedazzeled. Duivels en onweerstaanbaar.
3. Glynis Barber als Harriet Makepeace in Dempsey and Makepeace (1985). Mooi en klasse, een heel klein tikje loenzen en dat heerlijke Britse accent. Mooi blond haar.
4. Valérie Quennessen in Summer Lovers. Een flinterdun script, maar mooie plaatjes. En Valerie. Helaas te weinig van gezien voor het abruptre einde van haar carriere.
5. Nena! Leuke rockchick! Hoe kan ze ooit ontbroken hebben in deze top tien? In alles wat je van haar ziet, van ’84 tot nu. Mooi en wild. Maar toch ook weer niet te wild.
6. Dallas Bryce Howard in de Jurassic World films die ze gemaakt heeft. Klasse dame. Ze heeft iets. O ja, rood haar. Op dit moment de tweede (?) redhead in deze lijst.
7. Calista Flockhart als Ally McBeal. Een hoop werk, maar o zo aandoenlijk.
8. Chloe Grace Moretz in Shadow in the Cloud. Ondanks het volkomen ongeloofwaardige script en zielloze filmwerk van deze B-film. Het wordt tijd dat ze weer eens een echte rol krijgt in een echte A-film.
9. Angelina Jolie in The Tourist. Jammer van Johnny Dep, want daar ben ik niet zo van. Maar Jolie is weer tres jolie. En veel eerder (en onbekender): Pushing Tin. Ze kan ook nog ontwapenend zijn.
10. Kristin Scott Thomas in The English Patient. Een echte dame. Ow, en die neus …. geweldig. In Under a Cherry Moon iets minder, maar nog altijd mooi.

En de eer om de meest recente uitvallers te zijn gaat naar (of: Met pijn in mijn hart neem ik voor wat betreft deze top tien afscheid van):

• Jenny Ortega als Wednesday in de netflix-serie. Ik heb altijd al een zwak gehad voor Wednesday. In de serie net ietsje te makkelijk vindt ik, ze mag moeilijker en nog zwarter. Maar toch, heel leuk. Uit de top 10 omdat ze de laatste tijd een beetje vreemd doet.
• Sarah Calle als Kara Zor-El, familie van Superman in The Flash. Mooi, toch een tikje duister. (En off-topic, in dezelfde film: Weer een glansrol van de enige echte post-1967 batman, Michael Keaton.)
• Anna Kendrick. Bijvoorbeeld in The Accountant. Één woord: Neus. Tja, ik let op neuzen.
• Gemma Atherton als prinses in Prince of Persia, Sands of Time (2010): Lekker brutaal, bijt lekker van zich af.
• Lynn Collins in John Carter. Zo hoort een prinses op Mars er uit te zien.
• Kateryna Pavlenko – Wie? Monokatee, de zangeres van Go_a, de act uit Ukraine van het songfestival ’21. Mysterie, toch ook weer niet, heel mooi. Natuurlijk hadden ze moeten winnen met dat meeslepende nummer.
• Jodie Whittaker in Broadchurch. Wat een aandoenlijke huisvrouw. Natuurlijk bekend als eerste vrouwelijke Dr Who. Dat accent als ze als zichzelf geinterviewd wordt, die lach. Onbetaalbaar.
• Tea Leoni in Deep Impact (1998): Vanwege het hele lichte lidteken onder het linkeroog, de neus, het korte koppie. En natuurlijk de hese stem.
• Natascha McElhone in het eerste seizoen van Designated Survivor. Een echte klasse first lady, maar dan menselijk. En in Ronin als ontspoorde terroriste.